I FONGHI DAL SANGUE

post-25174-0-26440600-1348937759

No te me crèdi? Spèta, spèta …

che te cònto quel che suzède

Se vers la fin de l’istĂ 

te vai su, en Val de Lèder

‘ntòrno ai pèzi pu pìcoi

del lĂ ghèt d’Ampola

basta sgarbiĂ r co le man

soto le dĂ se, e eco …

vàrdei lì, i fonghi dal sangue

LĂ ssa perder quei embisolĂ i

ma no stĂ  dĂ rghe pezĂ de

i fĂ  somènza, te verĂ i st’am che vèi

Tò sù quei pu picinini, quei mèdi

quei che te dìs: “Dai, tòme su”

Quando te gh’avrĂ i la zèsta piena

basta tornĂ r, piam piam, a l’autìn

Te te fermerai, se sa ben,

ale cièse de quela vàl

per calmĂ r la sè, ma no co l’acqua

“Com’ela nĂ da ancoi coi fonghi?”

– Ah ‘l sòlit no i buta pĂą

come ani endrìo

Bosìe, bosìe, perchè en machina

la zèsta l’è demò piena

Na volta a cĂ , scolteme mi

varda subit nel frigo

se gh’è ai, prezemol e oio del nòs

VĂ rda ‘n po la televisiòm

che cosìta te te polsi ti

e polsa anca i fonghi

Po’ tut soto l’acqua del secièr

piam, che se nò i se ròte

Tìreghe via i aghi de pèz,

la tèra, lumàzi picoi ancor tacài

No stĂ  butĂ r via gnent

de quel che te tĂ i al pè …

mèti che ghe sia da far el misto

Revèrsa le capèle, en modo

che ‘l sora, el stĂ ga de sòto

E ‘n mèz a tuti quei fili de fònch

mèteghe ai taià zò fìn, zìgola,

prezèmol, en gòz de oio

Zò tut nela padelòta

dove l’oio (no ‘l bĂąro neh)

el sfritèga da ‘n bel po’

E spèta, spèta….ancora

Eco, svòltolei adès, senza far dani

Che ì rèsta entrèghi

Vot fĂ r en figuròn? L’erba zipolìna

fresca sòra, quando te l’hai mèssi

nel piĂ t che te porti sul tĂ ol

 

Questa voce è stata pubblicata in Senza categoria. Contrassegna il permalink.

Lascia un commento