AN CHE VEI, AN CHE VA …

AN CHE VA, AN CHE VEI

di Cornelio Galas

Sènti che casìn, che ciàs
pàr squasi na stròzzega
de canderlòti de Santa Lùzia
Par che tut ‘sto fracĂ s
vegna dal bòsch su àlt
ma ‘l sòl el vĂ  zamĂ i zo
dàme na pìla che vardo meio
No l’è matelòti che zĂąga
e gnànca machine o biròzi
VĂ ra, l’è sòl en por veciòt
cargĂ  come ‘n mĂąs de batarìa
“Ma ‘l lassa perder – ghe digo –
che magari ghe v’èi en crèp,
el mòla tuti quei ligàmi
l’è frèt, ghe fago en cafè”
‘sto omenèt, barba da far
zamai da chisĂ  quando,
el me vàrda de sbièch
po’ el tira ancòra i so bagĂ i
“El se fèrma n’atimo, dĂ i
coss’èla tuta ‘sta prèssa?
E po’ no ghe serve quela roba
l’è vecia, scassĂ da, da butĂ r via”
Alòra el se fèrma, el ciapa fià:
“Som l’Ă m vecio, caro mio,
meio che me traga ‘nvanti,
chè quèl nòf l’è drio a ‘rivĂ r,
vàrdèl lazò, zòvem e svelto,
meio che cora e cora ancora
se nò ‘l me vei giust nel cul.
Tanta de ‘sta mercanzia
che adès me fa tribolàr
l’avevo portĂ da ai primi de st’am
I s’è tegnĂą le robe pu bele
quele da bèver e da magnàr
quele che dura come i cerìni
quando te i ‘mpìzi contro vent
m’è restĂ  sol tante promèsse
bone intenziòm, acqua che va
E anca mì adès te saludo
quel che ho vist m’è bastĂ ”
Ciàpo el binocòl e vardo en là
Eco l’an nof, l’è squasi ‘rivĂ 
El me saluda, el ride, ‘sto bocia
el me fa segni coi bicèri en man
entant che ‘l vecio zamai l’è nĂ 

Questa voce è stata pubblicata in Senza categoria. Contrassegna il permalink.

Lascia un commento